Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Η ΜΕΛΙΣΣΑ… Η ΦΥΣΗ… ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Η αιωνόβια και ταλαιπωρημένη βασίλισσα μέλισσα, σταμάτησε στην πιο ψηλή κορφή και συλλογίστηκε το παρελθόν της… Ευλογημένοι να ναι εκείνοι << οι καθυστερημένοι άνθρωποι >> που πρόσεχαν όσα για μένα όρισε ο θεός για να εργάζομαι!
Που είναι εκείνα τα καθαρά φυτά τα αμόλυντα, που μου έδιναν το φυσικό τους νέκταρ και εγώ το κουβάλαγα στους ανθρώπους;                                                                                              Που είναι τα θεϊκά νερά για να φτιάξω φαγητό για τα παιδιά μου;                                                              Πως μπορώ σε αυτήν τη Γη να ζήσω;
Όλοι τούτοι οι σημερινοί, τάχα εξελιγμένοι άνθρωποι γιατί δεν με σκέπτονται;
Γιατί δεν σέβονται, τα τόσα που τους προσφέρω;

Κι αν δεν τους νοιάζει για μένα που με πεθαίνουν καθημερινά, γιατί δεν καταλαβαίνουν πως και οι ίδιοι πεθαίνουν;…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου